TA ZΩΑ | 10/16 | ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

Ξέρουμε πως όλοι είμαστε ζώα
Η γιαγιά μου όμως μάλωνε το σκύλο μας Έκτορα
φωνάζοντάς του: «Εσύ δεν θα γίνεις ποτέ άνθρωπος»
Από τη μεγάλη βιτρίνα με τους θησαυρούς της, διάλεξα
ένα μικρό μπιμπελό σκύλο που κρατάει στα δόντια ένα ποντικό
και του λείπει το πίσω πόδι
Εξίσου άτακτος με τον Έκτορα, σπασμένος σε πολλά σημεία,
έχει μάτια κόκκινα του Κέρβερου
Πώς κέρδισε μια θέση δίπλα στα φιλντισένια κιάλια θεάτρου
και τις ροκοκό πορσελάνες, κανείς δεν ξέρει.

 

Ο ΚΟΝΔΩΡ δεν πετάει πια στον εμπορικό πεζόδρομο της Λάρισας
Κι ούτε είναι πια τόσο εμπορικός
Γνωρίζω ένα σίφουνα που ονειρεύεται να ξηλώσει αυτά τα κόκκινα γράμματα
ένα βράδυ στα κρυφά και πάντα αναρωτιέται πού πετάει τώρα ο ΚΟΝΔΩΡ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *