TA ΖΩΑ | 5/16 | THE ANIMALS | ΦΑΝΗ ΤΣΑΚΙΡΙΔΟΥ

το σπίτι του ανατέλλοντος ηλίου· από πιτσιρίκα μου άρεσε αυτό το τραγούδι, δε μπορούσα να καταλάβω πώς συνδυάζεται ένα τοπίο λες από ιαπωνία, με μια φωνή άντε-και-γαμηθείτε-όλοι-σας.

έντεκα και τριάντα με δώδεκα ο ήλιος στη σωστή θέση· κάτω από ένα φοίνικα ένα ζευγάρι κοιμάται αγκαλιά, γύρω τους σοροί από κλαδιά δέντρων· ξαφνιάζονται από την παρουσία μου, το αγόρι με κοιτάει με ύφος φοβισμένου ζώου τι-θες-εσύ-εδώ-μωρή; τους ξύπνησα μάλλον. διασχίζω το πάρκο με την ελπίδα ότι κάπου εδώ κοντά είναι όλοι και θα επιστρέψουν το συντομότερο. the house of the rising sun· το ραδιόφωνο εντός κλίματος, μου δίνει το θάρρος και τον ρυθμό που χρειάζομαι και ο eric bardon μου θυμίζει αυτό που πάντα ήξερα: η ιαπωνία δεν είναι ιαπωνία το πάρκο δεν είναι το πάρκο.

είκοσι δύο και τριάντα με είκοσι τρεις, πολύ μετά από τη δύση του ηλίου την ώρα που δέντρα, βασιλιάς, άλογο, σκαλιά και πρεζάκια γίνονται ένα, δημιουργώντας μια μεγαλειώδη σύνθεση, η ζωή στο πάρκο μπαίνει σε φυσιολογικούς ρυθμούς και ο ήλιος ανατέλλει ξανά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *