16/19 Ο PAUL ΣΤΟΙΒΑΖΕΙ ΠΕΤΡΕΣ / ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ

17 konstantina

 

 

«Όπως πάσαι αι Κυκλάδες και η Αμοργός είνε νήσος ορεινή καί τραχεία. Τρεις κυρίως κορυφαί ορέων διακρίνονται καθ’όλον το μήκος της νήσουεν μέσω η του Προφήτου Ηλίου, ύψους περίπου 725 μέτρων Εκ της κορυφής του όρους τούτου, ένθα ο ναΐσκος του Προφήτου Ηλίου, ως από σκοπιάς υψηλοτάτης, εκτείνεται μαγευτικόν πανόραμα και γραφικώτατον επί τε της Αμοργού και των πέριξ νήσων, ων τα όρη υψούνται εις τα άκρα ευρύτατου ορίζοντος, η δε διαύγεια της ατμόσφαιρας παριστά ως εγγύτατα κείμενα…»*

Ανεβήκαμε αργά το μεσημέρι. Είχε πολύ αέρα και καλύψαμε όλοι το κεφάλι μας με μαντήλια για να προστατέψουμε τ’ αυτιά μας. Το τοπίο ήταν απόκοσμο, τα σύννεφα περνούσαν παχιά από πάνω μας αλλάζοντας συνεχώς τον φωτισμό τριγύρω. Ο άνεμος ήταν τόσο δυνατός που αν στεκόσουν σε σωστή κατεύθυνση και έριχνες το βάρος λίγο μπρος μπορούσες να αφήσεις το σώμα σου να στηριχθεί στη ριπή του. Kάπως έτσι θα νιώθουν τα πουλιά όταν πετάνε.

Κατά το σούρουπο λίγο πριν την κατάβαση, ο Paul άρχισε να στοιβάζει πέτρες. Είχε κάτι το σχεδόν τελετουργικό να βλέπω τον Aυστραλό μου φίλο να πηγαινοέρχεται και να κουβαλάει τις επίπεδες πλάκες μία-μία και να χτίζει μια ανάμνηση. Μια απόδειξη ότι πέρασε κι αυτός απο ‘κει. Πίσω μου το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και τα πρώτα αστέρια να αχνοφέγγουν και μπρος μου ο χρυσαφένιος ήλιος κι ο Paul σαν σκιά να αντικρύζει το μικρό του τοτέμ.

 

 * από το βιβλίο «Υπομνήματα Περιγραφικά των Κυκλάδων Νήσων κατά μέρος, υπό Αντωνίου Μηλιαράκη, Αμοργός», Αναστατικές Εκδόσεις 2003, πρώτη έκδοση 1884

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *