#07 14/20 ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΚΑΝΔΑΛΗ / ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

dimitra skandali_1b

Ξέρω πολλά για κείνον. Όχι όλα ίσως και δε με πειράζει, γιατί μπορώ έτσι να τα φαντάζομαι καλύτερα, να τους δίνω τις δικές μου διαστάσεις. Γράφω μ’ ένα στυλό που μου χάρισε, που του πήρα σχεδόν, γιατί ποτέ του δεν ήταν δεμένος με τα υλικά. Σαράντα χρόνια στη θάλασσα, του άρεσε πάντα να την ταξιδεύει κι όποτε βρισκόταν στη στεριά του αρκούσε να μας μιλάει για κείνη.

Τις ιστορίες του για τους κυκλώνες, τα ναυάγια και τους λαθρεπιβάτες τις άκουσα χιλιάδες φορές. Ποτέ μου δε βαρέθηκα. Τον άφηνα πάντοτε να ολοκληρώνει για ικανοποίηση και των δυο. Ενίοτε κυρίως δική του. Η αναβίωση ήταν πλήρης, ξανά και ξανά, αν και μιμούνταν μονάχα τη στιγμή. Μιλούσε για τα θυελλώδη όμορφα νιάτα του, με απλότητα θα ‘λεγα συναρπαστική. Κι η ορολογία ερχόταν πότε πότε να με γεμίσει απορίες, να με διδάξει ή απλώς, αν αποφάσιζα να αφεθώ, να κάνει την κουβέντα μας πιο εξωτική.

Όταν βγήκε στη σύνταξη πήρε μια βάρκα και καλαμάρευε ακούραστα. Άνηκε πλέον στην άγρια φυλή των ψαράδων, που δε νιώθει παρά τον απόηχο της ζωής και τη μαγεία της θάλασσας. Αυτής που δεν έπαψε ποτέ του ν’ αγαπά και που η θύμησή της ακόμα τον κρατάει γερό πολύ και νέο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *