#07 07/20 ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ / Johanna

frangeska_1b

Πίσω απ’ τα μεγάλα παράθυρα
καθισμένη στην λευκή πολυθρόνα

Αειζωία

κρεμασμένη στον τοίχο
μπροστά σου
μια μαβιά αγριεμένη θάλασσα
και πίσω
ριζωμένο σε σύνθετα σχήματα
ένα όμορφο δέντρο

Όλα δημιουργήματα δικά σου.

Γαλήνη!

Το βλέμμα σου ξεκουράζεται
στον απέναντι τοίχο
αλλά
η πάλη δεν σταματά ποτέ.

‘Όταν ο χρόνος
άλλοτε σαν ασώματη θεότητα
κι άλλοτε φίδι με τρία κεφάλια
ξεπετιέται μέσα απ’ τα φλιτζανάκια του καφέ
ή το βάζο με τα λουλούδια
σε περιγελά
σου ορίζει μια οριζόντια πορεία
εσύ
στρέφεις αλλού το κεφάλι
παρακολουθείς αφηρημένη
τα φτερά από εκείνο το θαλασσοπούλι
ή
χαζεύεις τον ανθό της τουλίπας
που ξεπετάχτηκε πρόωρα
στο παρτέρι του κήπου.
Μέσα στο βαρύ χειμώνα.

Ίσως γιατί τον έχεις ήδη νικήσει.
Γιατί πλέον ξέρεις να μετράς τη βαρύτητα.
Στο παλιό ρολόι του χολ.
Και δεν αρνιέσαι τη νιότη σου.

Εύχεσαι μόνο να μπορούσες να δεις
για μια φορά τη ζωή σου ανάποδα
για να μάθεις τελικά
αν μεγάλωσες περισσότερο
προς τα κάτω ή προς τα πάνω.

για την Γιοχάννα που μόλις έκλεισε τα 90 της χρόνια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *