#07 06/20 ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ / ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ

gia-irini

Οι γυναίκες στο χωριό φοράνε αταίριαστα ρούχα
Χήρες με μαύρα
Χήρες με χρωματιστά
Μοσχοβολάνε μυρτώ και μοσχοσάπουνο
Μαζεύονται και μιλούν με τα βλέμματα στραμμένα στο δρόμο, στον περαστικό
Ανταλλάσσουν μυστικά μαγειρικής και γκρινιάζουν για τα παιδιά τους
Ανικανοποίητες που δεν παντρεύτηκαν ακόμα, ή που παντρεύτηκαν
Κρατούν μικρά πορτοφόλια
Μελαγχολούν
Λησμονούν τη χαμένη νιότη
Δείχνουν να έχουν συνηθίσει τις ρυτίδες μα ισιώνουν με χάρη τις φουρκέτες
Τιτιβίζουν όπως θα κάνανε και παλιά σαν ήταν μικρά κορίτσια
Αυτό το βλέμμα το κοριτσίστικο, αν κοιτάξεις ανεπιφύλακτα είναι ακόμα εκεί
Τι κι αν το βράδυ γυρνούν στο σπίτι και κοιτάζουν παλιές φωτογραφίες για να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους

Έχουν άσπρο λεκεδιασμένο δέρμα και μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια
Μοιάζουν με φαντάσματα μέσα σε παλιομοδίτικα ρούχα
Κάποτε ήταν άντρες
Γεμάτοι ζωή
Με χέρια δυνατά, δουλεμένα
Τώρα περπατούν με δυσκολία
Βλέπουν με δυσκολία
Έμεινε μόνο η ίδια άνεση να ανοίγουν το πακέτο με τα τσιγάρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *