ΤΑ ΖΩΑ | 9/16 | ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

Με δυσκολία γεννιέται το πρώτο φως
Έχει ανησυχήσει και η γάτα
Από ώρα ακουμπισμένη στο παράθυρο
Μαζεύεται σιγά σιγά
Πώς να συνηθίσει τις τουφεκιές;
Ούτε εγώ μπορώ
Ευτυχώς
Αλλιώς θα έχανα αυτή την λειψή
εναπομείνασα πλευρά μου
Ζώο και γω
Όπως και αυτοί
Μα ποιος θυμάται;
Θρασύδειλοι που δεν αξιωθήκαμε να ‘χουμε φτερά
Ντυνόμαστε μασκαράδες
Ανήμποροι να καμουφλαριστούμε
Τα αυτιά της γάτας περισκόπια στο κάθε μπαμ
Και γω αποχαυνωμένη
Με μάτια ραγισμένα
Κοιτάζω τα φτωχά βουνά
Κομπιάζοντας
ακούγεται μέσα μου
Το τραγούδι που λέμε στη Μυρτώ
Ένα ελάφι μια φορά
Στο μπαλκόνι του κοντά
Έβλεπε τον κυρ Λαγό
Να ΄ρχεται σ’ αυτόν
Φίλε τρέμω φοβερά! ο εχθρός με κυνηγά!
Φίλε άνοιξε γοργά!
Γεια σου φίλε γεια…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *