ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 02/17 | ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ


Άνοιξε το κουτί του
σε μια άκρη είχε μαζέψει τ’ αστέρια
πιο δίπλα στοιβαγμένα τα σύννεφα
και το φεγγάρι που γυάλιζε στην άμμο.

Η άμμος τέλειωνε στη θάλασσα κι η θάλασσα
στον ουρανό.

Απέναντι πιο πέρα τα δέντρα σκαρφάλωναν
στο βουνό και το βουνό στα σύννεφα.
Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά
ίδια κατάληξη.

Χαμογέλασε κι έλαμψε, σαν τον ήλιο.

Μα ήταν παιδί ακόμα.
Τι να ξέρει από τάξη;

Έβαλε το χέρι του και τ’ ανακάτεψε.

Έγινε το κύμα σύννεφο
η θάλασσα λιβάδι
κι οι ανεμώνες έγιναν πουλιά .

Τέλος έμειναν μόνο
χρώματα
τα μωβ, τα κίτρινα, τα θαλασσιά.

Χαμογέλασε ολόκληρος.
Ήταν παιδί δεν ήξερε…
ήταν ο έρωτας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *