οι φίλοι | 7/16 | τα τρία κορίτσια | δήμητρα σκανδάλη

dimitra-skandali01

Το μαγικό ντουλαπάκι του παππού, πλάι στο ντιβάνι του στη σάλα, προσφερόταν πάντα για μία όχι και τόσο συχνή, γι αυτό και εξαιρετική άλλωστε, εξόρμηση σε αναμνήσεις. Αναμνήσεις που συχνά δεν ήταν καν δικές σου, μιας και ξεκινούσαν να μετρούν τα χρόνια απ’ το 1930. Πενήντα χρόνια και κάτι πριν την πρώτη σου φωτογραφία, στο καρότσι, με τον ήλιο αγκαλιά, στην παραδεισένια αυλή της γιαγιάς, και τον πρώτο σκύλο της οικογένειας να σου γλείφει με υπομονή τις πατούσες.

Οι τρεις φίλες ήταν ο θησαυρός μιας τέτοιας αναδρομικής βραδιάς και η μεγάλη έκπληξη, αφού κανείς δεν μπόρεσε να ανακαλέσει ποτέ τα ονόματά τους. Η φωτογραφία πέρασε από χέρια πολλά, διαβάστηκε από βλέμματα φευγαλέα και προσεκτικά και διάφορες προτάσεις πετάχτηκαν στο τραπέζι. Με τη θολή της πια μνήμη η γιαγιά, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά, προσπάθησε για λίγο, έπειτα δεν την απασχόλησε και πολύ, ήθελε να περάσει στην επόμενη φωτογραφία, είπε λοιπόν πρόχειρα «τίποτα φιλενάδες από τη γειτονιά…»

Τα τρία αυτά κορίτσια παρέμειναν μυστηριωδώς άγνωστα, κι όμως τόσο οικεία πρόσωπα, αφού βρίσκονταν εκεί στο ντουλάπι μας για χρόνια, ασορτί, καλοντυμένα σαν σε υπαίθρια γιορτή ή έξοδο.

Έμειναν γνωστές έτσι, σαν φίλες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *