οι φίλοι | 5/16 | το έψιλον, το κάππα, το γάμα και το ε | αναστασία χρόνη

06 17-3-12tsesmes

Τα δάχτυλα μου ακροστιχίδα
που σχηματίζει τα ονόματά σας.
Το έψιλον, το κάππα, το γάμα και το ε,
φυλαχτά κρεμασμένα στον λαιμό μου.
Ήμασταν κάποτε παιδιά
και βλέπαμε στα σύννεφα τα όνειρα
μα όχι βρόχινα δάκρυα.
Ύστερα μπλέξαμε σε κουβέντες
και σκέψεις που ‘κλειναν την ύπαρξή μας ολάκερη
και τότε το μαζί έγινε κόσμος
το πρωί έγινε αρχή
το λιόγερμα απαντοχή
κι ο χρόνος όπως του ταιριάζει,
ένα μηδενικό.

Πουλιά μου μονάκριβα,
κόντρα στον άνεμο να φωνάζετε,
να φτάνουν στ’ αυτιά μου
οι φωνές σας.

\
φωτογραφία: γιάννης κωσταρής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *