ΘΕΜΑ: ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΘΑΛΑΣΣΑ | 14/19 | ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ | ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ

nastasia-hroni

Πώς πάχυναν έτσι οι Ινδοί;…σκέφτομαι κοιτάζοντας μια παρέα τριών ζευγαριών στο διπλανό τραπέζι του καταστρώματος. Μάλλον αγγλοαναθρεμμένοι. Βλαχομπαρόκ είναι η λέξη που μου ΄ρχεται πρώτη. Τρέντυ αμφίεση και οπωσδήποτε ακριβή. Γευματίζουν «σκουπίδια» και τα σουπερλουξ κινητά τους έχουν γίνει φυσική προέκταση του σώματός τους.

Παραδίπλα φασαριόζικη ομήγυρις κινέζων. Τέσσερις γυναίκες κι ένας άνδρας. Βγάζουν σέλφις με εργαλεία υψηλής τεχνολογίας επαναλαμβάνοντας την ίδια γλυκερή πόζα συνοδευόμενη από ιαχές ήδη νιώθω την σκέψη μου να γίνεται κάπως πικρόχολη. Κι αυτοί πάχυναν.

Γύρω μας ένα φυσικό τοπίο, που μόνο μέσα σε συνθήκες σιωπής μπορείς να συνδεθείς μαζί του. Η απεραντοσύνη της θάλασσας ζητά υποταγή ή τουλάχιστον σεβασμό. Δεν της ταιριάζουν οι κραυγαλέες εξάρσεις ακόμη και στους μεγάλους της θυμούς. Προσπαθώ να αντιληφθώ την σφαιρικότητα της γης μα η αυστηρή γραμμή του ορίζοντα εμποδίζει την ματιά να συλλάβει την καμπυλότητα.

Είναι εύκολο νομίζεις να χαζεύεις την θάλασσα; Η θάλασσα είναι ένα αργόσυρτο μονοπλάνο δίχως τις εναλλαγές του αστικού τοπίου. Απέχει η θάλασσα της ταχύτητας, της εναλλαγής εικόνων. Διάσπαρτοι βράχοι μόνο διακόπτουν την ολότητά της, υπερτονίζοντας την αίσθηση του μεγέθους, του αχανούς. Δύσκολα τα μεγάλα μεγέθη να κατακτηθούν….

..Τέλη του Μάη, μέσα στο πλοίο για Σύρο…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *