επόμενο τεύχος: γύρω γύρω θάλασσα

αfises'09-7

«Δίπλα στο λιμανάκι μετά τα βράχια βγήκαν Σύριοι, τώρα περιμένουν το λιμενικό· είναι χριστιανοί, ένας έχει τατουάζ το σταυρό, μου τον έδειχνε», μου είπε το πρωινό της Παρασκευής μια γειτόνισσα στην Κώμη. Το απόγευμα πήγα στο σημείο, στη στενή παραλία μεταξύ Κώμης και Λιλικά. Από πάνω, στο δρόμο, υπήρχαν πολλά άδεια μπουκάλια νερού άλλα ελληνικά και άλλα τουρκικά, τα περισσότερα μέσα σε μια σακούλα, άλλα πεταμένα τριγύρω. Ακολούθησα τα ίχνη και κατέβηκα στην παραλία. Δεν υπήρχε φουσκωτό, κάποιοι θα το είχαν μαζέψει. Υπήρχαν πάλι πλαστικά μπουκάλια αλλά και κάλτσες, άδεια πακέτα τσιγάρων, μωροπάνες, σκασμένα μπαλόνια, συσκευασίες από κρουασάν, ψιλοπράγματα που θυμίζουν εκδρομή και ένας φάκελος από ταξιδιωτικό γραφείο της πόλης Zarqa της Ιορδανίας.

Νοτιάς και άπνοια, τα νερά διάφανα, το μέρος αυτό με την ιδιαίτερη τοπογραφία που δημιουργούν τα όμορφα βράχια ημερεύει με τη μπουνάτσα και αγριεύει με τη φουρτούνα· οι ντόπιοι το λένε «της γριάς ο φούρνος».

Λίγες μέρες πριν ένα άλλο φουσκωτό είχε βγει νοτιότερα, στα μαύρα βόλια· «σχεδόν όλοι ήταν νέοι, ήταν χαλαροί, έτρωγαν, έπιναν, μιλούσαν στο τηλέφωνο και περίμεναν το λιμεναρχείο». Εδώ υπήρχαν περισσότερα πράγματα: το φουσκωτό σκισμένο και χωρίς τη μηχανή, 2-3 σωσίβια πλοίου με τυπωμένο “Ε/Γ-Ο/Γ Σαμοθράκη”, μια γόβα, κάλτσες και πακέτα τσιγάρων, μπαλόνια, μπουκάλια νερού. Ξαναπήγα σήμερα το απόγευμα να βγάλω φωτογραφίες· το φουσκωτό έλειπε, κοίταξα τριγύρω ήταν σε δυο κομμάτια στο χωράφι παρακείμενης κατοικίας. Θυμήθηκα πριν 2 χρόνια που σε ένα ανάλογο γεγονός πάλι στα μαύρα βόλια, ένας ηλικιωμένος άντρας έκοβε με προσοχή κομμάτια από το φουσκωτού·«είναι σκληρό το πλαστικό και α το βάλω κάτω, εκεί που καθαρίζομε το μαστίχι, έχουνε κόψει κι άλλοι».

 

τα παραπάνω τον μάιο του 2015, από τότε έχουν αλλάξει πολλά…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *