ΕΠΙΛΟΓΟΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

epilogos

λοιπόν…

πώς είναι στο χωριό;

πώς να είναι στο χωριό

αν δεν το πιστέψεις το χωριό

δεν υπάρχει

και τότε δεν υπάρχει τίποτα

μονάχα εσύ

σ’ένα έρημο τοπίο

σε μια θάλασσα σκόνης

αν πάλι το πιστέψεις

το χωριό υπάρχει

αλλά τότε, αναπόφευκτα

χωριό είσαι εσύ

έχεις ένα όνομα

το σώμα σου εργαλείο

το βλέμμα σου φωτιά

η καρδιά σου τύμπανο

γιορτής και πολέμου

τότε το χωριό είναι κι οι άλλοι

που σαν δέντρα μεγάλωσαν

πίνοντας αλμυρό νερό

τότε χωριό είναι κι η σκόνη

του χρόνου βάσανο

κοπριά στις ρίζες των σπιτιών

πέτρες η μνήμη

η μια πάνω στην άλλη

βροντούν την ησυχία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *