12/19 ΜΕΣΗΜΕΡΙ / ΑΡΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

  νόμιζα πως περπατούσα δίπλα σου, μα δεν πήγαινα στα ίδια μονοπάτια· φοβάμαι έλεγες πως δε θα βρεθούμε σ΄αυτή τη ζωή· χωρίς μιλιά, άκουγα τους ψιθύρους μέσα στα πεύκα, κάτω στο βυθό της θάλασσας, πάνω στις ήσυχες πέτρες· μα αλήθεια τίποτα δεν άκουγα, με υπνώτισε ο ήλιος, η θάλασσα, η ομορφιά του τόπου, σαν μια[…]

13/16 Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

  μια τόσο όμορφη μέρα αισθάνομαι σαν να έκλαιγα για ώρες χωρίς στιγμή να υπάρχει που να λιγοστεύει η ομορφιά γιατί το κλάμα δεν υπήρξε αλλά η μοναδική ανακούφιση που σου δίνει όταν στεγνώνει η ομορφιά δεν στεγνώνει ποτέ   αυτή τη χειμωνιάτικη μέρα η καρδιά μου χτυπάει σε ρυθμό αέρα με ήλιο γιατί οι[…]

11/19 ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΗ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ / ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΕΝΗΣ

  μοιρασμένη τα τελευταία πέντε χρόνια σε στιγμές σκόνης στον κόσμο, στον κόσμο παντού εκτός από δω.   παλεύει με τη θάλασσα σαν γυναίκα, ξυπνά τα πρωινά σαν κορίτσι. ψάχνει σβηστούς ορίζοντες, τους περπατά μια με τη σκιά της, μια μόνη. είναι πολλές φορές ανοιξη και δαγκώνει τα μάρμαρα περιμένοντας να ματώσουν. αγαπά τους δολοφόνους[…]