14/17 ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΗΚΑΝ ΚΑΡΑΒΙΑ / ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΛΑ

Τα σπίτια που γίνηκαν καράβια Σπίτι το αδιαπραγμάτευτο. Σπίτι–δικαίωμα, σπίτι–κρησφύγετο της πανανθρώπινης ανάγκης για ασφάλεια. Κτίριο πάσης φύσης που στεγάζει και φιλοξενεί, που θρέφει μωρά και φροντίζει γερόντους. Που μυρίζει φρεσκοψημένο κουλούρι και ρυζόγαλο πασπαλισμένο με κανέλα. Που αντηχεί στο φς, φς του τσαγιερού με το φασκόμηλο, στο τικ, τακ του κειμήλιου ρολογιού που νίκησε[…]

02/17 ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΓΙΟΣ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΑΛΑΣ

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού – μη ελπίζεις- δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες. Κ.Π. Καβάφης Τέλη Σεπτέμβρη, καθισμένος στην άμμο παρακολουθώ τον ήλιο που κρύβεται σιγά-σιγά στα νερά του Aιγαίου[…]

19/19 ΛΙΜΑΝΙΑ ΘΑΛΑΣΣΕΣ / ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΣΑΛΑΜΑΝΟΥ

    καράβια στη σειρά, on the road ή αρόδου, ενώ οι βατσιμάνηδες περιμένουν ακόμα έξω από το πόρτ οφ ομπίντος για το πότε θα δέσουν στο λιμάνι. Ο μαΐστρος, ο λεβάντες, ο γαρμπής, ο πουνέντες, ο γραίγος, ο σιρόκος, η τραμουντάνα, η όστρια. άραγε, εσένα πού σε βρήκαν τα μελτέμια του κόσμου; σε ποια μικρά και μεγάλα λιμάνια[…]