03/19 ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

  είτε ριζωμένοι στον ίδιο τόπο, είτε περιπλανώμενοι, σαν τους σπόρους φυτρώνουμε, αναζητώντας χώμα και νερό για να καρπίσουμε· είμαστε φτιαγμένοι από την πρώτη ύλη του σύμπαντος· είμαστε εμείς, οι άνθρω- ποι, η ουτοπία της εξέλιξης, η καταστροφή και η γιορτή της ζωής. κάθε τόπος, κάθε σημείο της γης μπορεί να προσφέρει ασφάλεια και ομορφιά,[…]

15/19 ΓΟΡΓΟΝΑ / ΣΟΦΙΑ ΦΙΛΕΑ

Έχω την αίσθηση ότι επιπλέω, κι όμως βουλιάζω κάθε τόσο. Αιωρούμαι, άλλοτε πολύ κοντά στην επιφάνεια κι άλλοτε βαθιά στο σκοτάδι του βυθού. Νιώθω τα ρεύματα να με τραβάνε στον πάτο, κόντρα στην άνωση που με σπρώχνει στην επιφάνεια. Τα μάτια ανοιχτά. Βλέπουν τις στιγμές μου να περνούν κολυμπώντας σε κοπάδια, ξεγλιστρώντας βιαστικά από μπροστά[…]

13/19 Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

ΤΟ ΠΕΡΥΣΙΝΌ ΠΡΟΩΡΟ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΟ (21 ο6 2ο15) Στα πράσινα βαμμένα, τα φραγκόσυκα, το ένα, στα κόκκινα βαμμένο, κοιτάζουν και ρωτάνε: ’’Δεν είναι Ιούλιος ούτε Αύγουστος μήτε Σεπτέμβριος, ακόμη. Πώς, μετά ή πριν από μας, ωρίμασες; Ιούνιος και βούτηξες, αντί στη θάλασσα, στη χένα τα μαλλιά σου; … Βιάστηκες ή ξεχάστηκες;’’ Κι εκείνο, που άκουσε το[…]

12/19 ΜΕΣΗΜΕΡΙ / ΑΡΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

  νόμιζα πως περπατούσα δίπλα σου, μα δεν πήγαινα στα ίδια μονοπάτια· φοβάμαι έλεγες πως δε θα βρεθούμε σ΄αυτή τη ζωή· χωρίς μιλιά, άκουγα τους ψιθύρους μέσα στα πεύκα, κάτω στο βυθό της θάλασσας, πάνω στις ήσυχες πέτρες· μα αλήθεια τίποτα δεν άκουγα, με υπνώτισε ο ήλιος, η θάλασσα, η ομορφιά του τόπου, σαν μια[…]

11/19 ΗΛΙΟΣ ΣΚΙΑ / ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

ήλιος η θεία φώτιση έρχεται όταν απλώνοντας το δείκτη του χεριού σου μια λιβελούλα προσγειώνεται. ήλιος-σκιά Νωχαλικός: Ο άνθρωπος που σκέφτεται να κάνει κάτι και κοιτάει το χαλί μήπως σηκωθεί να τον βοηθήσει.     Σκιά Είναι κάποιες στιγμές που επιθυμώ να βγω μικρή έξω στον κήπο. Σκιερός, το χώμα άγριο, μερικά γεράνια, δέντρα χωρίς[…]

9/19 ΑΧΙΝΟΙ ΧΑΡΟΥΠΙΑ ΠΕΤΑΛΙΔΕΣ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

  Βαθύ, Αλμύρα, Παλαιόκαστρο, η τελευταία λόγχη σ’ ένα αγκίστρι, αγκιστρωμένα καλοκαίρια, παιδικοί έρωτες, ψάρια και φύκια, λεμόνια, φραγκόσυκα, γαϊδούρια, σκορπιοί, τα φρύγανα, το μωβ και το ροζ, το σπασμένο πράσινο, το μπλε, η ψημένη γη, η μυρωδιά του πεύκου, της κοπριάς, των ορυκτών, της νυχτερίδας, η ελάχιστη επιλογή, ο κόλπος, η μεγάλη αυλή, τα[…]

8/19 ΑΝΤΗΛΙΑΚΟ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΟ ΠΑΓΩΤΟ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΑΛΑΣ

ήταν χθες· κι όμως έχουν περάσει πολλά καλοκαίρια από τότε· καλοκαίρια και χρόνια· ο τόπος άλλαξε και οι άνθρωποι άλλαξαν· μαζί τους και εσύ· όμως υπάρχουν εικόνες που κατάφεραν και κρύφτηκαν βαθιά μέσα σου, σαν τότε που κρυβόσουν από τα παιδιά στο απογευματινό παιχνίδι· οι εικόνες αυτές έχουν κάτι το μοναδικό· μυρίζουν· μυρίζουν όπως το[…]

7/19 ΜΑΓΙΣΣΑ ΚΙΡΚΗ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ ΣΑΛΙΜΠΑ

Πρωινό ταξίδι Η ομοιόσταση του πρωινού καλοκαιρινού ταξιδιού· η αϋπνία, πικρή επίγευση του καφέ, αποπνικτική μυρωδιά του καραβίσιου φουγάρου, ο ήλιος που διαπερνά κάθε γωνιά του καταστρώματος, ο δυνατός αέρας που σου ακινητοποιεί τα πνευμόνια και το αλάτι που σου τραβάει το δέρμα. Τα πάντα συντελούν στην ζαλάδα της ανυπακοής. Καθώς το πλοίο βγαίνει από[…]

6/19 ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

— αγία άννα άπνοια και η θάλασσα άσπρη, όχι διάφανη· άσπρη και ακύμαντη· στην παχιά αμμουδιά γύρω από τα γλειμμένα βράχια, όλοι σχεδόν, γυμνοί· γυμνοί και ηλικιωμένοι· με μαγιό μόνο μια οικογένεια με δύο μικρά παιδιά και ένα ζευγάρι, γύρω στα είκοσι πέντε ως τη μέση στο νερό ακίνητοι· μιλούσε ο νεαρός και η κοπέλα[…]

AIR / ANNA ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

Ένα ζεστό αεράκι που κοστίζει, γυρίζει τις σελίδες αυτού του τετραδίου. Ποτισμένο θαλασσινό αλάτι, ξεχειμωνιάζει απορώντας πού θα βρίσκεται μετά. Η απάντηση είναι γραμμένη εκεί που φυσάει. Air. Μόνο εκεί. Air-condition. Μια κατάσταση αέρα.

12/19 ΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ / ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ

Μεσημέρι μες στο κατακαλόκαιρο κι ο Ιούλιος να διαφεντεύει τον χρόνο. Έχω τα παραθυρόφυλλα τραβηγμένα έτσι ώστε να μπαίνει λιγοστό το φως μόνο από μια μικρή χαραμάδα και τις γρίλιες. Λίγο πριν τη μεσημεριανή ανάπαυλα, φτιάχνω το σκηνικό. Όχι για να κοιμηθώ, μα για να απολαύσω τούτη την ώρα που έχει κάτι ξεχωριστό. Η ζέστη[…]

02/19 Ο ΞΕΝΩΝΑΣ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

  Σ’ εκείνον τον ξενώνα, ήμασταν όλοι επισκέπτες. Στον τόπο της ησυχίας, όπου τα μεσημέρια ακούς χαρούπια να σπάνε, τα βράδια αλεπούδες να συνωμοτούν με τα ποντίκια των αγρών, τον άνεμο να σφυρίζει μέσα από τα φίλτρα των πεύκων. Εγώ, ο Νίκος, ο Αντώνης ο μικρός και ο Αντώνης ο μεγάλος, ο παππούς. Στα διπλανά[…]

12/19 η βουτιά | μαρία παπαδοπούλου

  Παίρνω φόρα, τρέχω και πέφτω με όλο μου το βάρος στο νερό! Οι βουτιές μας είναι τα διαλείμματα ανάμεσα σε διαρκείς αναζητήσεις και επαναλήψεις. Μας ξαναθυμίζουν την απόλαυση.