#07 14/20 ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΚΑΝΔΑΛΗ / ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ξέρω πολλά για κείνον. Όχι όλα ίσως και δε με πειράζει, γιατί μπορώ έτσι να τα φαντάζομαι καλύτερα, να τους δίνω τις δικές μου διαστάσεις. Γράφω μ’ ένα στυλό που μου χάρισε, που του πήρα σχεδόν, γιατί ποτέ του δεν ήταν δεμένος με τα υλικά. Σαράντα χρόνια στη θάλασσα, του άρεσε πάντα να την ταξιδεύει[…]

#07 07/20 ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ / Johanna

Πίσω απ’ τα μεγάλα παράθυρα καθισμένη στην λευκή πολυθρόνα Αειζωία κρεμασμένη στον τοίχο μπροστά σου μια μαβιά αγριεμένη θάλασσα και πίσω ριζωμένο σε σύνθετα σχήματα ένα όμορφο δέντρο Όλα δημιουργήματα δικά σου. Γαλήνη! Το βλέμμα σου ξεκουράζεται στον απέναντι τοίχο αλλά η πάλη δεν σταματά ποτέ. ‘Όταν ο χρόνος άλλοτε σαν ασώματη θεότητα κι άλλοτε[…]

16/17 ΑΛΕ ΡΕΤΟΥΡ / ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ

Θα είναι πέμπτη βράδυ και μετά δευτέρα πρωί Μέσα στη θάλασσα μοιράζονται οι ώρες κι εγώ κάθε φορά να επιστρέφω σ’ ένα σπίτι από ποιο φεύγω σε ποιο γυρίζω που είναι η αρχή του ταξιδιού… Αντίο, θα έρθω αντίο, θα έρθω πάλι… Μα όπου και να επιστρέφω σα να μην έφυγα ποτέ μόνο τα βλέμματα[…]

14/17 ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΗΚΑΝ ΚΑΡΑΒΙΑ / ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΛΑ

Τα σπίτια που γίνηκαν καράβια Σπίτι το αδιαπραγμάτευτο. Σπίτι–δικαίωμα, σπίτι–κρησφύγετο της πανανθρώπινης ανάγκης για ασφάλεια. Κτίριο πάσης φύσης που στεγάζει και φιλοξενεί, που θρέφει μωρά και φροντίζει γερόντους. Που μυρίζει φρεσκοψημένο κουλούρι και ρυζόγαλο πασπαλισμένο με κανέλα. Που αντηχεί στο φς, φς του τσαγιερού με το φασκόμηλο, στο τικ, τακ του κειμήλιου ρολογιού που νίκησε[…]

13/17 ΔΥΟ ΠΑΡΑΘΥΡΑ / ΣΟΦΙΑ ΦΙΛΕΑ

Ίσως εκείνος να βλέπει τηλεόραση στο σαλόνι κι εκείνη να διαβάζει στο υπνοδωμάτιο. Τον παίρνει ο ύπνος στον καναπέ συνέχεια. Έχει ξεχάσει την τελευταία φορά που κοιμήθηκαν μαζί. Ίσως κάποιος απ’ τους δυο να ξέχασε την τηλεόραση ανοιχτή και να είναι μαζί αγκαλιά στο κρεβάτι. Δύσκολο να σηκωθείς από τα σκεπάσματα για να σβήσεις το[…]

02/17 ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΓΙΟΣ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΑΛΑΣ

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού – μη ελπίζεις- δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες. Κ.Π. Καβάφης Τέλη Σεπτέμβρη, καθισμένος στην άμμο παρακολουθώ τον ήλιο που κρύβεται σιγά-σιγά στα νερά του Aιγαίου[…]

15/19 ΓΟΡΓΟΝΑ / ΣΟΦΙΑ ΦΙΛΕΑ

Έχω την αίσθηση ότι επιπλέω, κι όμως βουλιάζω κάθε τόσο. Αιωρούμαι, άλλοτε πολύ κοντά στην επιφάνεια κι άλλοτε βαθιά στο σκοτάδι του βυθού. Νιώθω τα ρεύματα να με τραβάνε στον πάτο, κόντρα στην άνωση που με σπρώχνει στην επιφάνεια. Τα μάτια ανοιχτά. Βλέπουν τις στιγμές μου να περνούν κολυμπώντας σε κοπάδια, ξεγλιστρώντας βιαστικά από μπροστά[…]

14/19 ΗΣΥΧΑ ΧΝΟΥΔΙΑ / ΠΑΓΩΝΑ ΞΕΝΑΚΗ

Τι κάνει τ’ αγεράκι όταν βραδιάζει, γυρνώντας των κυμάτων τις σελίδες; σωπάτε… διάβάζει…. πλαγιάσαν οι σκιές, ήσυχα χνούδια, πάνω στις πέτρες και τις πεταλίδες. Σα σαρκοβόρα αιμάτινα λουλούδια, τα σύννεφα στης δύσης το θαλάμι. Ακούστε… τραγούδια…. υπέρηχοι απ’ ανήκουστα τραγούδια, ραγίζουνε της θάλασσας το τζάμι.

8/19 ΑΝΤΗΛΙΑΚΟ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΟ ΠΑΓΩΤΟ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΑΛΑΣ

ήταν χθες· κι όμως έχουν περάσει πολλά καλοκαίρια από τότε· καλοκαίρια και χρόνια· ο τόπος άλλαξε και οι άνθρωποι άλλαξαν· μαζί τους και εσύ· όμως υπάρχουν εικόνες που κατάφεραν και κρύφτηκαν βαθιά μέσα σου, σαν τότε που κρυβόσουν από τα παιδιά στο απογευματινό παιχνίδι· οι εικόνες αυτές έχουν κάτι το μοναδικό· μυρίζουν· μυρίζουν όπως το[…]

7/19 ΜΑΓΙΣΣΑ ΚΙΡΚΗ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ ΣΑΛΙΜΠΑ

Πρωινό ταξίδι Η ομοιόσταση του πρωινού καλοκαιρινού ταξιδιού· η αϋπνία, πικρή επίγευση του καφέ, αποπνικτική μυρωδιά του καραβίσιου φουγάρου, ο ήλιος που διαπερνά κάθε γωνιά του καταστρώματος, ο δυνατός αέρας που σου ακινητοποιεί τα πνευμόνια και το αλάτι που σου τραβάει το δέρμα. Τα πάντα συντελούν στην ζαλάδα της ανυπακοής. Καθώς το πλοίο βγαίνει από[…]

6/19 ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

— αγία άννα άπνοια και η θάλασσα άσπρη, όχι διάφανη· άσπρη και ακύμαντη· στην παχιά αμμουδιά γύρω από τα γλειμμένα βράχια, όλοι σχεδόν, γυμνοί· γυμνοί και ηλικιωμένοι· με μαγιό μόνο μια οικογένεια με δύο μικρά παιδιά και ένα ζευγάρι, γύρω στα είκοσι πέντε ως τη μέση στο νερό ακίνητοι· μιλούσε ο νεαρός και η κοπέλα[…]

ΕΠΙΛΟΓΟΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

εδώ τριγυρισμένος απ’ τη θάλασσα τους αγέλοπους και τις πέτρες τέσσερα επί τέσσερα οι άνθρωποι βενζινοκίνητοι, το βλέμμα αστραπή με λέιζερ ρίχνουν τα δέντρα σπέρνουν με λάστιχα τον κάμπο κουρεύονται με χορτοκοπτικά παίζουν χαρτιά και τηλεόραση στο καφενείο ξύνουνε οι κουτοί την πονηριά σαν να ‘ναι μαστιχόδεντρο η σκέψη βαλκανιζατέρ η γη αριθμός τηλεφώνου γύρω[…]

16/16 ΘΑΛΑΣΣΑ / ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ

Δεν είχα μείνει ξανά άλλη φορά κοντά σε θάλασσα, κάτι ξύπνησε μέσα μου έκατσαν οι συνθήκες και το έκανα   διέσχιζα την παραλία με μεγάλα βήματα για πολλές ώρες σαν μανιακός, ανακατεύοντας την άμμο, σαν στερημένος   ηρέμησα σιγά σιγά βούτηξα μέσα της σαγηνεύτηκα την αγκάλιασα με ένα μικρό φόβο κι έναν ενθουσιασμό, με άφησε[…]

15/19 ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ / ΑΡΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

  Ανοιχτήκαμε με το Μαρία στη θάλασσα για βραδυνό ψάρεμα. Αυγουστιάτικη ζέστη με λίγη υγρασία, πλέουμε με το απαλό λίκνισμα που μόνο τα μεγάλα καΐκια έχουν. Στη μέση της νύχτας ανάβουν οι μηχανές. Ο Ταχά, o Αραμπί, o Αχμέτ, o Ιμπραήμ και o Ρόζι ανεβαίνουν από την κοιλιά του σκάφους. Ο Νίκος, ο καπετάνιος με[…]

11/19 ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΗ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ / ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΕΝΗΣ

  μοιρασμένη τα τελευταία πέντε χρόνια σε στιγμές σκόνης στον κόσμο, στον κόσμο παντού εκτός από δω.   παλεύει με τη θάλασσα σαν γυναίκα, ξυπνά τα πρωινά σαν κορίτσι. ψάχνει σβηστούς ορίζοντες, τους περπατά μια με τη σκιά της, μια μόνη. είναι πολλές φορές ανοιξη και δαγκώνει τα μάρμαρα περιμένοντας να ματώσουν. αγαπά τους δολοφόνους[…]

04/19 ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΗ

      είναι κάτι παλιό που προσπαθώ να θυμηθώ, να βάλω τις λέξεις στην σειρά, να το πάρω από την αρχή, να βρώ το τέλος, μέσα στη μνήμη, σε ότι έχει απομείνει· φτιάχνω ιστορίες, συνδυάζω ανάσες και βήματα.   Ήταν την άνοιξη, στο χωριό, μετά το φαγητό, βόλτα στην πλατεία. Την φωτογραφία την τράβηξε[…]

12/19 η βουτιά | μαρία παπαδοπούλου

  Παίρνω φόρα, τρέχω και πέφτω με όλο μου το βάρος στο νερό! Οι βουτιές μας είναι τα διαλείμματα ανάμεσα σε διαρκείς αναζητήσεις και επαναλήψεις. Μας ξαναθυμίζουν την απόλαυση.