08/14 ΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ / ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

ναι τελικά ιδέα δεν έχω πώς να φυλάω τα πολύτιμα κι έτσι τ’ αφήνω απ’ έξω μετά θρηνώ αγκαλιά με το βουνό σαβούρας και σιγά μην το ξεφορτωθώ καταστροφή ένα άδειο μαγαζί.

07/14 Ο ΣΙΜΟΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

  «ανάψω τη σόμπα και ακάτσω μέχρι να πάει εννιά, στο καφενείο εν κάθομαι πολλή ώρα, με τρακόσα σαράντα ευρώ σύνταξη, τι να πλερώσω… παρόλο που χτύπησα, μπορώ να δουλέψω αλλά δουλειά δεν υπάρχει· η κασέτα παίζει κανα­ρίνια να κελαϊδάνε μπας και μάθει το μικρό που έχω στο κλουβί». τα παραπάνω το χειμώνα του δύο[…]

επίλογος

πέσε στο χώμα τινάξου στο φως   σαν τα μυρμήγκια κουβαλούμε τις Μέρες μας τα καλοκαίρια και τους χειμώνες τα μπουμπούκια της άνοιξης το άλως του φθινοπώρου   άλλοι τις στοιβάζουν άλλοι τις σπέρνουν κι άλλοι τις καίνε που ν’ αναμετρηθείς με τον Καιρό σου θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία   μοιάζει αστείο φασκομηλιές[…]