09/14 Ο ΦΡΕΝΤΟ / ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΛΑΣ

Κάθε φορά που ήταν να την επισκεφτεί, αυτή φρόντιζε να βγάλει τον Φρέντο στο μπαλκόνι από νωρίς. Αυτός τον ζήλευε. Τον ζήλευε που ήταν εκεί πριν από αυτόν. Και θα ήταν και μετά. Αυτός θα ήταν που θα κοιμόταν στην αγκαλιά της όλο το βράδυ. Και το ήξερε. Γι αυτό έβγαινε έξω χωρίς να κάνει[…]

07/14 Ο ΣΙΜΟΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

  «ανάψω τη σόμπα και ακάτσω μέχρι να πάει εννιά, στο καφενείο εν κάθομαι πολλή ώρα, με τρακόσα σαράντα ευρώ σύνταξη, τι να πλερώσω… παρόλο που χτύπησα, μπορώ να δουλέψω αλλά δουλειά δεν υπάρχει· η κασέτα παίζει κανα­ρίνια να κελαϊδάνε μπας και μάθει το μικρό που έχω στο κλουβί». τα παραπάνω το χειμώνα του δύο[…]

03/14 «…ΜΗ ΜΑΣ ΓΕΛΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ» / ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ

φωτογραφία γιάννης κωσταρής   Το σπίτι στο χωριό είχε δυο δωμάτια όλα κι όλα. Ένα κουζινάκι ανάμεσο τους θα ‘ταν δεν θα ‘τανε δυο τετραγωνικά. Και το μέρος, έξω. Ακόμη και ‘μεις το προλάβαμε το μέρος έξω. Παιδιά μεγαλωμένα στην πόλη, τα βράδια ξυπνούσαμε τους γονείς μας να μας πάνε, γιατί φοβόμασταν να βγούμε έξω[…]

01/14 ΕΦΗΜΕΡΙΑ / ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ

    Μπροστά απ’ τη μεγάλη πόρτα τα επείγοντα, στην ουρά εδώ και τρεις ώρες αναιρούν το επείγον. Πίσω απ’ τη μεγάλη πόρτα ο νεαρός με τα πράσινα πίνει μια τελευταία γουλιά καφέ σβήνει πρόχειρα το τσιγάρο του ακριβώς στις 14.30. Η πόρτα ανοίγει. Στην αίθουσα οι μισοί ξαπλωμένοι οι άλλοι μισοί όρθιοι και βιαστικοί.[…]

12/19 ΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ / ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ

Μεσημέρι μες στο κατακαλόκαιρο κι ο Ιούλιος να διαφεντεύει τον χρόνο. Έχω τα παραθυρόφυλλα τραβηγμένα έτσι ώστε να μπαίνει λιγοστό το φως μόνο από μια μικρή χαραμάδα και τις γρίλιες. Λίγο πριν τη μεσημεριανή ανάπαυλα, φτιάχνω το σκηνικό. Όχι για να κοιμηθώ, μα για να απολαύσω τούτη την ώρα που έχει κάτι ξεχωριστό. Η ζέστη[…]