#07 08/20 αναστασία χρόνη / παλιό σκαρί

Θυμάσαι που, μόλις έφτανε η Παρασκευή, εμφανιζόμουν στο κατώφλι σου για να περάσω με ‘σένα και τον παππού το σαββατοκύριακο, κι ήταν τούτο αδιαπραγμάτευτο για ‘μενα. Nτυνόμουν τα καλά σου ρούχα, τα κυριακάτικα κι όλοι μαζί παίζαμε τους εαυτούς μας στο πιο όμορφο παιγνίδι. Κι ύστερα που μεγάλωσα μ’ έβλεπες καμιά φορά να έχω εκείνο[…]