ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ MISAFIR

Ο κόσμος αργά˙τα πράγματα αφημένα στο πάει τους˙να δημιουργούνται οι ορίζοντες˙να γεννιέται -μούλος- ο χρόνος˙οι τόποι, οι εποχές να πηγαίνουνε. Ξέρετε πως περπατάνε στη γη; να, πηγαίνουν˙τίποτ’ άλλο˙πηγαίνουν σε προϋπαντάνε τα όρια σε ακολουθάν πίσω οι δρόμοι -οι πολιτείες- σου τραγουδάνε βαθιά. Έχει ένα χτύπο το χάος˙ έχει ένα σφυγμό το κενό˙και μόνο οι ώρες[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | THE END | ΦΑΝΗ ΤΣΑΚΙΡΙΔΟΥ

η εταιρία the undertaker and vinyly σου δίνει τη δυνατότητα όταν πεθάνεις να κάνεις τις στάχτες σου βινύλιο με τραγούδια. Εγώ όταν θα γίνω βινύλιο Η πρώτη πλευρά θα παίζει Sicilienne, Sonata in E flat major for flute and organ, BWV 1031 του Bach και η δεύτερη το God Save The Queen των Sex Pistols[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 17/17 | ΟΤΑΝ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΓΙΝΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΚΙ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΡΑΣ

Τα στρατιωτάκια αυτά έμοιαζαν με τα κοινά στρατιωτάκια που παίζανε (και εξακολουθούν να παίζουν) όλα τα παιδιά. Όμως είχαν μια ουσιώδη διαφορά: παρουσίαζαν φιγούρες του Χίτλερ και άλλων μελών του ναζιστικού κόμματος. Τα παιχνίδια αυτά δίνονταν στα παιδιά της Γερμανίας προς το τέλος της δεκαετίας του 1930, δηλαδή λίγο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 16/17 | Η ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

νύχτα στη χώρα, λίγο προτού κλείσουν τα καταστήματα· κρύο και βοριάς· περιμένω στο πεζούλι απέναντι από το δημοτικό να αδειάσει το καρτοτηλέφωνο· διαγώνια, στο σουβλατζίδικο, τα τραπεζάκια άδεια, μόνο ένας γέρος με μπαστούνι κάθεται δίπλα στην είσοδο· ανάμεσά μας μια σακούλα σκουπιδιών αφημένη στο δυνατό άνεμο, σηκώνεται ψηλά, κατεβαίνει, έρχεται κοντά μου, πηγαίνει προς το[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 15/17 | ΜΕ ΑΓΑΠΗ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ | ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

Κάποια βράδια, παίζουμε ένα παιχνίδι στην γειτονιά μου. Συμμετέχουνε παρκαρισμένα αμάξια, γείτονες οδηγοί κι εγώ με το micra μου. Τα βράδια αυτά, μόνο εγώ ξέρω ότι παίζουμε (και το micra μου). Οι γείτονες οδηγοί παίρνουν πρέφα το επόμενο πρωί, όταν βλέπουν ραβασάκια γαντζωμένα στους υαλοκαθαριστήρες. Τα ραβασάκια είναι πάντα ανώνυμα, υπογράφει «ο γείτονας» ή «το[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 14/17 | ΚΡΥΦΤΟ | ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ

Τραβώντας τις κουρτίνες να μπει ο πρωινός ήλιος, αντί για την αυλόπορτα και το δέντρο που στέκουν εκεί πάντα, την αγαπημένη σου αμμουδιά βλέπεις ν’ απλώνεται στη θέση τους. Κι άλλοτε καταχείμωνο στους πολύβουους δρόμους περπατώντας, στρίβεις στη γωνία και πέφτεις πάνω σ’ ένα περιβόλι γεμάτο ανθισμένες πορτοκαλιές, που κάποτε βρέθηκες. Κι ο καθρέφτης που[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 13/17 | VIENTO | KARINA SANCHEZ

Viento Esta mañana tomaba mi ducha matutina (esa sin la que no puedo despertar) y mientras enjabonaba mi cabello noté un aleteo que golpeaba la ventana, sobresalté espantada pensando en lo que podría ser y vi ahí posada a una avispa de esas a las que siempre les tuve mucho miedo cuándo me percate de[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 12/17 | TOYS R US… | BERNARD STEFFIN

Often ..the toy is an object and apart from the strait forward child object or any other straight forward usable and abusable object , there might be evolution to the idea of the object and its use .. Toys R us is an american toy company , its a chain store company , globally operating[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 11/17 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΕΡΔΕΚΛΗΣ

Τα παιχνίδια σαν υποκατάστατα χαμένων παραδείσων. Της μήτρας σαν παράδεισος. Ενθύμια μεγαλείων και προσωπικών στιγμών. Και τώρα που τα λάφυρα έχουν κερδηθεί και μένουν σκονισμένα, τι θα κάνεις; Παίξε! ‘Ωσπου να τελειώσει ο χρόνος. Μέχρι το τέλος του κόσμου ή ακόμα καλύτερα μέχρι ο χρόνος να γίνει άχρονος. Δες το και απο μόνος σου απο[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 10/17 | ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

ο γιάννης είναι σαράντα επτά, τα βράδυα δεν κοιμάται καλά, το πρωί μόλις φεύγει από το σπίτι περνά πρώτα από τη θάλασσα. – γιώργο θα γράψεις τίποτα για τα παιχνίδια; – τι να γράψω ρε φίλε; τα παιχνίδια αφορούν τα παιδιά, είναι δικός τους κόσμος.

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 08/17 | ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΙΤΗ

Χτύπησε το κουδούνι. -εμπρός, ποιος είναι; -Είμαστε οι λέξεις -περάστε. Πώς είστε έτσι ντυμένες; -Μας ζήτησες εχθές το βράδυ και βάλαμε τις τουαλέτες μας. -ναι αλλά τώρα είναι πρωί -Περιμέναμε -καλά τι να σας προσφέρω; -Κοκτέιλ -πρωί πρωί; -Όλοι οι συγγραφείς είναι αλκοολικοί -ναι αλλά εσείς είστε οι λέξεις -Παίρνουμε οινόπνευμα, δίνουμε πνεύμα . …συνεχίζεται

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 7/17 | ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΣΠΟΥΔΑΣΩ ΙΝΔΙΑΝΟΣ | ΦΑΝΗ ΤΣΑΚΙΡΙΔΟΥ

– ο φίλος μου ο σπύρος έφτιαχνε για όλους στη γειτονιά τόξα και βέλη και παίζαμε τους ινδιάνους. συνήθως σώζαμε τα κορίτσια από τις αρκούδες και διάφορα τέτοια. ήμασταν μόνο ινδιάνοι· ο σπύρος ήθελε να πάει στο πανεπιστήμιο να σπουδάσει ινδιάνος· τέτοια τρέλα! τις απόκριες τον έντυναν καουμπόη και αυτό δεν του άρεσε καθόλου. –[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 06/17 | REBUS | ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

– Nομίζω οι χαρτοταινίες καλύτερα να μπουν χωρίς κείμενο. – Ναι, κι εγώ προτιμώ χωρίς κείμενο, εφόσον είναι REBUS -εικονολέξεις, τα φτιάχναμε κάποτε για παιχνίδι. Έχουν ωραία ιστορία τα συγκεκριμένα αλλά προτιμώ να τη διηγηθώ σε άλλη φάση. Ίσως με άλλη φωτογραφία.

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 05/17 | ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

σπασμένα και πολύτιμα γιατί ήταν αυτά που δώσαν την περισσότερη χαρά κι όταν τα κοιτάζεις πάντα θ’ ακούς να σε φωνάζουν «έλα να φας» αλλά να μην πεινάς.   το κομοδίνο γράφεται με δύο ο πάντα το ξεχνώ θέλω να του βάλω κι ένα ω ο αδερφός μου στα εφτά του, διάλεγε να του βάλει[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 02/17 | ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ

Άνοιξε το κουτί του σε μια άκρη είχε μαζέψει τ’ αστέρια πιο δίπλα στοιβαγμένα τα σύννεφα και το φεγγάρι που γυάλιζε στην άμμο. Η άμμος τέλειωνε στη θάλασσα κι η θάλασσα στον ουρανό. Απέναντι πιο πέρα τα δέντρα σκαρφάλωναν στο βουνό και το βουνό στα σύννεφα. Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά ίδια κατάληξη. Χαμογέλασε κι[…]

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ | 01/17 | ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΗ | ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

ΠΡΩΙ Πρώτα το ένα χέρι Έπειτα το άλλο Βίδωσέ τα καλά. γερά· μη τυχόν παραλύσουν Και τώρα τα πόδια· μη μπερδέψεις το αριστερό με το δεξί Έτσι κι αλλιώς δύσκολη η ισορροπία, μην τη ζορίζεις Κάρφωσε το χαμόγελο. όχι όχι μειδίαμα Ναι ναι έτοιμο να σχιστεί το στόμα, τόσο πολύ Μην ξεχάσεις πριν φύγεις να[…]

ΤΑ ΖΩΑ | THE END | ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΚΟΥΡΛΑΜΠΑ

  ΤΗΕ END «το άλογο ήταν μόνο του και κάλπαζε, στάθηκε λίγο και μέτα έφυγε» η φωτογραφία είναι της κλεοπάτρας κουρλαμπά τραβήχτηκε το καλοκαίρι του δύο χιλιάδες δεκαέξι στην καλαμάτα είναι η τελευταία φωτογραφία του misafir 10 με θέμα τα ζώα

ΘΕΜΑ: ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΘΑΛΑΣΣΑ | 11/19 | ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ

  Ξεχνάς το χώμα λήθη στη γη Όταν τριγύρω είναι η θάλασσα λύνονται τα χέρια χάνονται οι αγκαλιές Τίποτα σταθερό να σε κρατάει Πώς να ριζώσεις Γλυστρούν οι άνθρωποι Τα χείλη ποτέ ξερά να ‘ρθει κάποιος να τα ξεδιψάσει   φωτογραφία: γιάννης κωσταρής  

ΘΕΜΑ: ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΘΑΛΑΣΣΑ | 8/19 | ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

ήταν από τις πρώτες ζεστές μέρες του καλοκαιριού. ημέρα μουσικής σήμερα και εκτός από την κεντρική εξέδρα, σε διάφορα σημεία του πάρκου, έπαιζαν μουσικοί. ο κόσμος, περισσότερος από ένα συνηθισμένο απόγευμα, ήταν σκορπισμένος παντού. όπως κάθε μέρα, αρκετοί άνθρωποι τριγύριζαν, μαζεύοντας τα άδεια μπουκάλια. κοίταξα τριγύρω, την είδα· πλησίαζε, μικρά γρήγορα βήματα, αποφασιστικά και διστακτικά[…]

θέμα: γύρω γύρω θάλασσα | 1/19 | εισαγωγή | γιάννης κωσταρής

η θάλασσα είναι μέτρο της ελευθερίας και της απομόνωσής μας· το θέμα αυτού του τεύχους –γύρω γύρω θάλασσα– αφορά τη ζωή μας και τα όρια που είτε υπάρχουν είτε θέτουμε οι ίδιοι στην προσπάθεια να ζήσουμε αυτό που μας αναλογεί· ή να μην το ζήσουμε.

επόμενο τεύχος: γύρω γύρω θάλασσα

«Δίπλα στο λιμανάκι μετά τα βράχια βγήκαν Σύριοι, τώρα περιμένουν το λιμενικό· είναι χριστιανοί, ένας έχει τατουάζ το σταυρό, μου τον έδειχνε», μου είπε το πρωινό της Παρασκευής μια γειτόνισσα στην Κώμη. Το απόγευμα πήγα στο σημείο, στη στενή παραλία μεταξύ Κώμης και Λιλικά. Από πάνω, στο δρόμο, υπήρχαν πολλά άδεια μπουκάλια νερού άλλα ελληνικά[…]