04/17 ΤΡΙΑ ΚΑΔΡΑ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

ΚΡΥΠΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗΣ ΕΛΕΓΕΙΑΣ ΡΗΜΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ τα Πολλαπλά Κουαρτέτα, ο Ψαραντώνης, ο Ερίκ Σατί, οι μανταρινιές οι τριανταφυλλιές και η ροδιά δίπλα στην πόρτα, τα πεταμένα σκεύη ψαρικής, και η ράμπα, καθώς στον κήπο κατεβαίναμε τα μεσημέρια Βαλμόν για πάντα σίγησαν και σφάλιξαν και ρήμαξαν

13/19 Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

ΤΟ ΠΕΡΥΣΙΝΌ ΠΡΟΩΡΟ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΟ (21 ο6 2ο15) Στα πράσινα βαμμένα, τα φραγκόσυκα, το ένα, στα κόκκινα βαμμένο, κοιτάζουν και ρωτάνε: ’’Δεν είναι Ιούλιος ούτε Αύγουστος μήτε Σεπτέμβριος, ακόμη. Πώς, μετά ή πριν από μας, ωρίμασες; Ιούνιος και βούτηξες, αντί στη θάλασσα, στη χένα τα μαλλιά σου; … Βιάστηκες ή ξεχάστηκες;’’ Κι εκείνο, που άκουσε το[…]

ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

Πώς, αντί να ανεβοκατεβαίνει, μέσα στη σκόνη, χωματόδρομους, ανέβηκε και πάρκαρε μέσα στο παράθυρο; Λέω πως ο μεγάλος αδελφός το έκρυψε από τον πιο μικρό, παιχνίδι αναπάντεχο μέσα στα παιχνίδια που παίζουνε αγόρια. Ή πως ο αυστηρός πατέρας – είναι αλλιώς εδώ οι κώδικες, από το Αφγανιστάν ή το Ιράκ ή από κάθε φτωχογειτονιά το[…]

02/14 ΣΑΝ ΣΕ ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ VERMEER / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

Σαν πίνακας του Vermeer το Φως από αριστερά να πέφτει. Ας πούμε από τη Δύση, από τη θάλασσα και τα χωράφια. Η είσοδος, σαν είσοδος παλαιολιθικού Μεγάρου. Επίσημη, με στιβαρότητα, δίπλα σε φέρουσα κολώνα που υπερμέγεθες στέγαστρο στηρίζει. Δύο οι κολώνες παραστάδες. Σαν Ωραία Πύλη η πύλη του. Σαν είσοδος του παλατιού των Ατρειδών σε[…]

17/17 εμμανουήλ κολοκυθάς | ο ήλιος του απογεύματος

Κάθε απόγευμα όταν το φως πλαγιάζει προς τη δύση πέφτει αργά και όλα τα επιχρυσαφίζει.   Στο ζεστό φως του απογεύματος καθετί καταλαγιάζει κι ας μένει στο διάφανο ποτήρι το πικρό ίζημα του ανεσυντέλεστου   Καμμιά φορά και κατ’ εξαίρεση το φως του απογεύματος δεν προσβλέπει στο ερχόμενο σκοτάδι αλλά στο αναμενόμενο μέλλον και στο[…]