#07 06/20 ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ / ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ

Οι γυναίκες στο χωριό φοράνε αταίριαστα ρούχα Χήρες με μαύρα Χήρες με χρωματιστά Μοσχοβολάνε μυρτώ και μοσχοσάπουνο Μαζεύονται και μιλούν με τα βλέμματα στραμμένα στο δρόμο, στον περαστικό Ανταλλάσσουν μυστικά μαγειρικής και γκρινιάζουν για τα παιδιά τους Ανικανοποίητες που δεν παντρεύτηκαν ακόμα, ή που παντρεύτηκαν Κρατούν μικρά πορτοφόλια Μελαγχολούν Λησμονούν τη χαμένη νιότη Δείχνουν να[…]

16/17 ΑΛΕ ΡΕΤΟΥΡ / ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ

Θα είναι πέμπτη βράδυ και μετά δευτέρα πρωί Μέσα στη θάλασσα μοιράζονται οι ώρες κι εγώ κάθε φορά να επιστρέφω σ’ ένα σπίτι από ποιο φεύγω σε ποιο γυρίζω που είναι η αρχή του ταξιδιού… Αντίο, θα έρθω αντίο, θα έρθω πάλι… Μα όπου και να επιστρέφω σα να μην έφυγα ποτέ μόνο τα βλέμματα[…]

19/19 ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ / ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ

φωτογραφία γ.κωσταρής Έχω ξεχάσει πια τη μυρωδιά του μου έχει απομείνει μόνο η αίσθηση της ασφάλειας. Το σπίτι μου είχε λίγα δωμάτια στη μνήμη είναι σαν φωλιές και γω με την αδερφή μου πουλιά κάτω από την φούστα της μάνας μας δίπλα στον μπαμπά μας στον απογευματινό του καφέ μέσα στις αυτοσχέδιες κούνιες από φρεσκοπλυμένα[…]