ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ MISAFIR

… Πώς ξετυλίγεται ο κόσμος; Δεν θα έλεγα τι είναι ο κόσμος, γιατί τότε τον στατικοποιούμε. Οι μεν λένε προϊόν της ιδέας, οι άλλοι λένε προϊόν της ύλης, άλλοι λένε δημιούργημα του Θεού, άλλοι λένε φαντασίωση του ανθρώπου. Όλα αυτά είναι νοήματα που δίνουμε σαν να βρισκόμαστε έξω από τον κόσμο, ενώ ο κόσμος ο[…]

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ MISAFIR

το επόμενο τεύχος του misafir θα έχει θέμα τη λέξη παιχνίδια μπορείτε να μας στείλετε μια ή περισσότερες μικρές ιστορίες καθεμιά από αυτές πρέπει με κάποιο τρόπο να συνδέεται με μια φωτογραφία –μια φωτογραφία και μερικά πράγματα που γνωρίζω για αυτήν– έως τη δευτέρα 6 φεβρουαρίου info@misafir.gr

ΤΑ ΖΩΑ | THE END | ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΚΟΥΡΛΑΜΠΑ

  ΤΗΕ END «το άλογο ήταν μόνο του και κάλπαζε, στάθηκε λίγο και μέτα έφυγε» η φωτογραφία είναι της κλεοπάτρας κουρλαμπά τραβήχτηκε το καλοκαίρι του δύο χιλιάδες δεκαέξι στην καλαμάτα είναι η τελευταία φωτογραφία του misafir 10 με θέμα τα ζώα

misafir 10 | TA ΖΩΑ | ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ

για το τεύχος μηδέν δέκα στον συντονισμό και την καλλιτεχνική επιμέλεια γιάννης κωσταρής και φανή τσακιρίδου με φωτογραφίες και κείμενα συμμετέχουν γιώργος βιτέλλας, άννα γιαρμενίτη, μιχάλης καλούπης κατερίνα καμπίτη, κλεοπάτρα κουρλαμπά, γιάννης κωσταρής, μαρία μίχου, ειρήνη ντάλη, φραντζέσκα ντόγκα, άρης παύλος, κατερίνα πορταρίτη, αλεξάνδρα σαλίμπα, μελισσάνθη σαλίμπα, αρτέμης τίμασουκ, φανή τσακιρίδου, αναστασία χρόνη, vanessa roveto[…]

ΤΑ ΖΩΑ |16/16 | ΕΠΙΛΟΓΟΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

Οι άνθρωποι αναζητούν τη σιωπή επειδή αναζητούν τη λύτρωση από τον εαυτό τους, ενώ τα άλλα ζώα ζουν μέσα στη σιωπή επειδή δεν χρειάζονται λύτρωση. από το βιβλίο του John Gray Η σιωπή των ζώων τις δυο προηγούμενες μέρες έβρεχε· οι πρώτες βροχές του φετινού χειμώνα. κινηθήκαμε αργά με το αυτοκίνητο στο στενό άγριο και[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 15/16 | Η ΧΕΛΩΝΑ | ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΑΛΙΜΠΑ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

«Είναι πάρα πολύ ωραίο. Βλέπεις μια ωραία χελώνα μέσα στο ιβάρι σου και έρχεται άλλη έμπνευση. Λες τώρα θα πέσω μέσα στη θάλασσα, να την πλησιάσω, να την χαϊδέψω και να με πάει βόλτα. Όπως το έκανα και εγώ αυτό. Έπεσα μέσα στο ιβάρι, βρήκα τη χελώνα, ήρθε κοντά μου, η χελώνα δεν με πείραξε,[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 14/16 | Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΡΟΖΑ | ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΥΠΗΣ

  Τελευταία φόρα που πήγα στη Σιδηρούντα, η γιαγιά μου είχε κάνει μηλόπιτα. «αχ βρε Μιχαλάκη μου… εύτη η μηλόπιτα που ήκαμα, μπελάδες που μου βαλε… βρε εξεκίνησα κι ύστερα είδα πως δεν είχα ζάχαρη, δε μ’έφτανε, ήθελε λιγάκι ακόμα. κι ύστερα, σκεύγομαι… βρε εν έχει ένα γείτονα, εν ήμεινε ένας άθρωπος στο χωριό να[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 13/16 | ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ | ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΟΝΗ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΟΥ

Όταν μπήκα στο πλοίο την βρήκα ήδη εκεί. Κοιμόταν πάνω στο παγκάκι με τα δυο σκυλιά της συντροφιά. Ένα μικρό κι ένα μεγάλο. «Συνήθως δείχνει τα δόντια της» μου είπε, όταν κάποια στιγμή το μικρό με πλησίασε για να με μυρίσει. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μού αράδιασε έναν σωρό ιστορίες και αξιόλογα περιστατικά από[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 12/16 | ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ | ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΟΡΤΑΡΙΤΗ

Ενοικιάζεται ισόγεια γκαρσονιέρα, 28 τ.μ. Κεντρικά, με μικρή αυλή και κατοικίδιο. Το κατοικίδιο διαθέτει αυτόματο σύστημα καθαρισμού, λειτουργεί καλλωπιστικά και ενίοτε εκτελεί χρέη συγκατοίκησης, φέρνοντας ερπετοειδή δώρα στους ενοίκους. Τιμή συζητήσιμη.

TA ΖΩΑ | 11/16 | ΤΟ ΔΩΡΟ | ΑΡΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

Μου το ‘φερε δώρο, ο μετανάστης θείος μου από την Γερμανία, ήμουν εκστασιασμένος, ένα ελαφάκι που το κούρδιζες και περπατούσε κουνώντας το κεφαλάκι του. Ένοιωθα ότι ήμουν πιο δυνατός μ΄αυτό το ζωάκι, μ’άρεσε που ήταν χνουδωτό. Το βρήκα χρόνια μετά στο πατρικό μου, δεν μένει κανείς πια εκεί, έλειπε το κουρδιστήρι και το κεφαλάκι του[…]

TA ZΩΑ | 10/16 | ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

Ξέρουμε πως όλοι είμαστε ζώα Η γιαγιά μου όμως μάλωνε το σκύλο μας Έκτορα φωνάζοντάς του: «Εσύ δεν θα γίνεις ποτέ άνθρωπος» Από τη μεγάλη βιτρίνα με τους θησαυρούς της, διάλεξα ένα μικρό μπιμπελό σκύλο που κρατάει στα δόντια ένα ποντικό και του λείπει το πίσω πόδι Εξίσου άτακτος με τον Έκτορα, σπασμένος σε πολλά[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 9/16 | ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ | ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

Με δυσκολία γεννιέται το πρώτο φως Έχει ανησυχήσει και η γάτα Από ώρα ακουμπισμένη στο παράθυρο Μαζεύεται σιγά σιγά Πώς να συνηθίσει τις τουφεκιές; Ούτε εγώ μπορώ Ευτυχώς Αλλιώς θα έχανα αυτή την λειψή εναπομείνασα πλευρά μου Ζώο και γω Όπως και αυτοί Μα ποιος θυμάται; Θρασύδειλοι που δεν αξιωθήκαμε να ‘χουμε φτερά Ντυνόμαστε μασκαράδες[…]

TA ZΩΑ | 8/16 | Ο ΣΩΤΟΣ | ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ

Η μετακόμιση ήταν αναγκαστική. Μα χωρίς άλλες επιλογές όλα είναι απλά. Όπως το μικρό του δωμάτιο έτοιμο από καιρό καθαρό, τακτοποιημένο. Τα πράγματα έφτασαν μετά. Όχι πολλά ένα ψυγείο, ψηλό λευκό μια κούτα με μικροπράγματα λίγα εργαλεία για την κουζίνα ένα παλιό στρώμα ένα μικρό κομοδίνο με μια αράχνη τυλιγμένη στο αριστερό του πόδι. Την[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 7/16 | ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ | ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΙΤΗ

Πάω όπου πάει το άλογο. Αν είμαστε φίλοι, ή μια πολύ καλή παρέα, ή έτσι τα έφεραν οι περιστάσεις είναι δικά σας ζητήματα. Δεν είμαι ο σκύλος. Δεν είναι παράλογο. Είμαι το άλογο; Είναι το άλογο.

ΤΑ ΖΩΑ | 6/16 | ΤΑ ΑΛΟΓΑ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

  ύστερα από μια ώρα περπάτημα ανάμεσα σε πεύκα, έλατα, οξιές και λίγες σημύδες, έφτασα στην καλύβα· από το γάβγισμα των σκυλιών κατάλαβα που ήταν τα άλογα· θα έκανε δυο-τρία φορτώματα ακόμα και θα σταματούσε για μεσημέρι· πήγε παραπέρα στο ξέφωτο για να δέσει τα ζώα· «πάντα δένω ένα, τον αρχηγό, και τα άλλα μένουν[…]

TA ΖΩΑ | 5/16 | THE ANIMALS | ΦΑΝΗ ΤΣΑΚΙΡΙΔΟΥ

το σπίτι του ανατέλλοντος ηλίου· από πιτσιρίκα μου άρεσε αυτό το τραγούδι, δε μπορούσα να καταλάβω πώς συνδυάζεται ένα τοπίο λες από ιαπωνία, με μια φωνή άντε-και-γαμηθείτε-όλοι-σας. έντεκα και τριάντα με δώδεκα ο ήλιος στη σωστή θέση· κάτω από ένα φοίνικα ένα ζευγάρι κοιμάται αγκαλιά, γύρω τους σοροί από κλαδιά δέντρων· ξαφνιάζονται από την παρουσία[…]

ΤΑ ΖΩΑ | 04/16 | Ο ΣΤΑΧΤΗΣ ΓΑΤΟΣ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ / Η ΣΚΥΛΙΤΣΑ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΤΕΛΛΑΣ

ο σταχτής γάτος τον περασμένο αύγουστο βρέθηκε έξω από το μαγαζί, ήταν μικρός και φοβισμένος και πολύ όμορφος. σιγά σιγά εξοικειώθηκε με το χώρο, βρήκε και τις ισορροπίες με τα άλλα γατιά· ήταν το ομορφότερο και όλοι το πρόσεχαν και το τάιζαν. όλα καλά μόνο που συνεχώς τρύπωνε στο μαγαζί, όχι για να αράξει στο[…]

TA ΖΩΑ | 03/16 | ΖΩΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ | ΚΕΙΜΕΝΟ: VANESSA ROVETO | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ ΣΑΛΙΜΠΑ

    ο σκύλος δεν υπάρχει απλώς ζει -ζ. ντεριντά Δεν μπορούσε να ξεχάσει. Σα να ήταν κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνη. Ξυπνούσε μέσα στη νύχτα με την αίσθηση ότι την παρακολουθούν, μιλούν για εκείνην, και έβρισκε τη Μόλλυ να στέκεται από πάνω της, να την κοιτάζει, να συγκρατεί όλες τις φωνές από το να εισχωρούν[…]