03/19 ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

  είτε ριζωμένοι στον ίδιο τόπο, είτε περιπλανώμενοι, σαν τους σπόρους φυτρώνουμε, αναζητώντας χώμα και νερό για να καρπίσουμε· είμαστε φτιαγμένοι από την πρώτη ύλη του σύμπαντος· είμαστε εμείς, οι άνθρω- ποι, η ουτοπία της εξέλιξης, η καταστροφή και η γιορτή της ζωής. κάθε τόπος, κάθε σημείο της γης μπορεί να προσφέρει ασφάλεια και ομορφιά,[…]

19/19 ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ / ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΗ

φωτογραφία γ.κωσταρής Έχω ξεχάσει πια τη μυρωδιά του μου έχει απομείνει μόνο η αίσθηση της ασφάλειας. Το σπίτι μου είχε λίγα δωμάτια στη μνήμη είναι σαν φωλιές και γω με την αδερφή μου πουλιά κάτω από την φούστα της μάνας μας δίπλα στον μπαμπά μας στον απογευματινό του καφέ μέσα στις αυτοσχέδιες κούνιες από φρεσκοπλυμένα[…]

15/19 ΓΟΡΓΟΝΑ / ΣΟΦΙΑ ΦΙΛΕΑ

Έχω την αίσθηση ότι επιπλέω, κι όμως βουλιάζω κάθε τόσο. Αιωρούμαι, άλλοτε πολύ κοντά στην επιφάνεια κι άλλοτε βαθιά στο σκοτάδι του βυθού. Νιώθω τα ρεύματα να με τραβάνε στον πάτο, κόντρα στην άνωση που με σπρώχνει στην επιφάνεια. Τα μάτια ανοιχτά. Βλέπουν τις στιγμές μου να περνούν κολυμπώντας σε κοπάδια, ξεγλιστρώντας βιαστικά από μπροστά[…]

14/19 ΗΣΥΧΑ ΧΝΟΥΔΙΑ / ΠΑΓΩΝΑ ΞΕΝΑΚΗ

Τι κάνει τ’ αγεράκι όταν βραδιάζει, γυρνώντας των κυμάτων τις σελίδες; σωπάτε… διάβάζει…. πλαγιάσαν οι σκιές, ήσυχα χνούδια, πάνω στις πέτρες και τις πεταλίδες. Σα σαρκοβόρα αιμάτινα λουλούδια, τα σύννεφα στης δύσης το θαλάμι. Ακούστε… τραγούδια…. υπέρηχοι απ’ ανήκουστα τραγούδια, ραγίζουνε της θάλασσας το τζάμι.

13/19 Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

ΤΟ ΠΕΡΥΣΙΝΌ ΠΡΟΩΡΟ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΟ (21 ο6 2ο15) Στα πράσινα βαμμένα, τα φραγκόσυκα, το ένα, στα κόκκινα βαμμένο, κοιτάζουν και ρωτάνε: ’’Δεν είναι Ιούλιος ούτε Αύγουστος μήτε Σεπτέμβριος, ακόμη. Πώς, μετά ή πριν από μας, ωρίμασες; Ιούνιος και βούτηξες, αντί στη θάλασσα, στη χένα τα μαλλιά σου; … Βιάστηκες ή ξεχάστηκες;’’ Κι εκείνο, που άκουσε το[…]

12/19 ΜΕΣΗΜΕΡΙ / ΑΡΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

  νόμιζα πως περπατούσα δίπλα σου, μα δεν πήγαινα στα ίδια μονοπάτια· φοβάμαι έλεγες πως δε θα βρεθούμε σ΄αυτή τη ζωή· χωρίς μιλιά, άκουγα τους ψιθύρους μέσα στα πεύκα, κάτω στο βυθό της θάλασσας, πάνω στις ήσυχες πέτρες· μα αλήθεια τίποτα δεν άκουγα, με υπνώτισε ο ήλιος, η θάλασσα, η ομορφιά του τόπου, σαν μια[…]

11/19 ΗΛΙΟΣ ΣΚΙΑ / ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

ήλιος η θεία φώτιση έρχεται όταν απλώνοντας το δείκτη του χεριού σου μια λιβελούλα προσγειώνεται. ήλιος-σκιά Νωχαλικός: Ο άνθρωπος που σκέφτεται να κάνει κάτι και κοιτάει το χαλί μήπως σηκωθεί να τον βοηθήσει.     Σκιά Είναι κάποιες στιγμές που επιθυμώ να βγω μικρή έξω στον κήπο. Σκιερός, το χώμα άγριο, μερικά γεράνια, δέντρα χωρίς[…]

9/19 ΑΧΙΝΟΙ ΧΑΡΟΥΠΙΑ ΠΕΤΑΛΙΔΕΣ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

  Βαθύ, Αλμύρα, Παλαιόκαστρο, η τελευταία λόγχη σ’ ένα αγκίστρι, αγκιστρωμένα καλοκαίρια, παιδικοί έρωτες, ψάρια και φύκια, λεμόνια, φραγκόσυκα, γαϊδούρια, σκορπιοί, τα φρύγανα, το μωβ και το ροζ, το σπασμένο πράσινο, το μπλε, η ψημένη γη, η μυρωδιά του πεύκου, της κοπριάς, των ορυκτών, της νυχτερίδας, η ελάχιστη επιλογή, ο κόλπος, η μεγάλη αυλή, τα[…]

8/19 ΑΝΤΗΛΙΑΚΟ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΟ ΠΑΓΩΤΟ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΑΛΑΣ

ήταν χθες· κι όμως έχουν περάσει πολλά καλοκαίρια από τότε· καλοκαίρια και χρόνια· ο τόπος άλλαξε και οι άνθρωποι άλλαξαν· μαζί τους και εσύ· όμως υπάρχουν εικόνες που κατάφεραν και κρύφτηκαν βαθιά μέσα σου, σαν τότε που κρυβόσουν από τα παιδιά στο απογευματινό παιχνίδι· οι εικόνες αυτές έχουν κάτι το μοναδικό· μυρίζουν· μυρίζουν όπως το[…]