ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

ο μιχάλης έφυγε αρχές μαρτίου· καθάρισαν το εργαστήριό του από τα άχρηστα και τα μετέφεραν στο χώρο εναπόθεσης σκουπιδιών έξω από το χωριό. πρέπει να ήταν πολλά πράγματα γιατί κάποια σκορπίστηκαν απέξω· τα περισσότερα, αντικείμενα που είχε λήξει η χρήση τους, είχε τελειώσει ο ενεργός κύκλος της ζωής τους κι ο ιδιοκτήτης τους μάλλον από[…]

ΕΠΙΛΟΓΟΣ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

σταγόνα τη σταγόνα στοίβαξε πέτρες ο χειμώνας στα χαλάσματα φυτρώνουν μαργαρίτες γεννούνε φύλλα οι συκαμιές χτίζουν φωλιές τα χελιδόνια κάνουνε κύκλους οι εποχές ανηφορίζουνε στα κυπαρίσσια οι κουρασμένοι σκυλιά και γάτες ο ίδιος αριθμός θέση αλλάζουνε οι πέτρες το σύνολο όμως μένει σταθερό νέα φυντάνια ξεπετάγονται αρσενικά μπαρουτοκαπνισμένα με παπούτσια αθλητικά και γυαλισμένα μηχανάκια πειρατές[…]

ΑΝΑΣΤΑΣΗ / ΤΖΕΡΡΥ ΑΡΤΙΣ

Παπάς Δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω τι σας συμβαίνει! Τι κάνετε στις ζωές σας; έρχεστε εδώ παρά πέντε φεύγετε και πέντε. Αύριο θα πάτε να φάτε του σκασμού· να δηλητηριαστείτε από τις ορμόνες. Εγώ πια τα σέβομαι τα ζώα δεν τα τρώω! Αλήθεια τι σας συμβαίνει; Πιστοί χαχαχαχαχα!

Ο ΔΡΟΜΟΣ / ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΔΗ

Μικρούς θανάτους ζήσαμε και πίσω δεν γυρίσαμε να βρούμε και άλλα λάθη να σβήσουμε τα πάθη. Μπροστά ξανά τραβήξαμε, νέους δρόμους ανοίξαμε και κολυμπήσαμε βαθιά στων ποταμών τα σωθικά… Η ιστορία του Δρόμου σηματοδοτεί πολλά πράγματα για την ιστορία της ανθρωπότητας. Κάποια από αυτά σχετίζονται με το ταξίδι, την αναζήτηση, την περιπλάνηση, την ανακάλυψη, την[…]

ΟΝ ΔΕ ΡΟΝΤ / ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΛΑΣ

ήταν άνοιξη του χίλια εννιακόσια ογδόντα κάτι· ένα ποτήρι κάπτεν μόργκαν και τρία λάκυ στράικ απόσταση από την δύση του ηλίου· είχα ήδη βγάλει τα γυαλιά, αγορασμένα από ένα παζάρι στο κέντρο· τώρα, τριακόσια είκοσι τέσσερα χιλιόμετρα μακριά, μέσα σε ένα σεβρολέτ του εβδομήντα δύο να διασχίζω την εθνική· δεν έχω καν δίπλωμα, δεν έχει[…]

ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΗΣ

άμα γύρισα απέ το μπάρκο ε μπορούσα να ξαναμπαρκάρω στα εμπορικά γιατί ήταν να πάω στρατιώτης, οπότε είπα να πάω στα επιβατικά· τότε ήτανε υπουργός ναυτιλίας, ο μαυριδόγλου, πήγα στο υπουργείο, ιδιαίτερός του ήταν ένας χωριανός μας, μου λέει “μέσα είναι ο τυπάλδος που έχει τα βαπόρια της κρήτης”· μπαίνουμε μέσα, του λέω ότι θέλω[…]

ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ / ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

Πώς, αντί να ανεβοκατεβαίνει, μέσα στη σκόνη, χωματόδρομους, ανέβηκε και πάρκαρε μέσα στο παράθυρο; Λέω πως ο μεγάλος αδελφός το έκρυψε από τον πιο μικρό, παιχνίδι αναπάντεχο μέσα στα παιχνίδια που παίζουνε αγόρια. Ή πως ο αυστηρός πατέρας – είναι αλλιώς εδώ οι κώδικες, από το Αφγανιστάν ή το Ιράκ ή από κάθε φτωχογειτονιά το[…]

ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΖΩΝΤΑΝΟΣ / ΦΩΤΗΣ ΛΑΖΙΔΗΣ

Τα απόλυτα βράδια που ο Αλβέρτος μου ‘μαθε τι θα πει φως ύστερα από σκέψεις και μνήμες κρατώ ζωντανός τη φιλαρέσκεια να αναπνέω γυρίστε τον κόσμο ανάποδα

ΤΟ ΑΛΛΟ ΧΡΩΜΑ / ΑΝΝΑ ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

  Αν σε πάρει τηλέφωνο ο διευθυντής σου την Κυριάκη να σου πει ότι πρέπει να πας νωρίτερα την επόμενη, η σωστή αντίδραση είναι να βάψεις τα νύχια σου κόκκινα. Όχι όλα στην ίδια απόχρωση. Ο ένας παράμεσος καλύτερα να είναι σχεδόν ροζ. Μετά αν θέλεις βάλε τα κλάματα.

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

#4 Έδωσα όνομα και χρώμα, ακόμα και σ’ όσα δεν φαίνονται ή δεν Υπάρχουν. Χωριά και πόλεις, συσχετίσεις, διαδρομές να παίρνω και να χάνομαι. Βουνά. #5 Αγαπημένα χέρια κρατούν αγαπημένα πρόσωπα. Τι πάει να πει αγαπημένο, αν όχι αυτό που γνωρίζεις καλύτερα. Ξέρω κάθε απόσταση. Η αγαπημένη μου, από το φρύδι ως την φτερούγα. #6[…]

ΗΧΟΙ ΠΡΩΙΝΟΙ / ΙΡΙΣ ΦΟΥΣΤΕΡΗ

πουλιά αέρας στα κλαδιά και μαμάα μαμάα μπαμπάα και μου-ου-ού-ου-ού, ου-ού, μου-ού ήχος βαθύς περιστεριού ζάλη εντόμου και γαβγίσματα οι αλυσίδες στις κούνιες ιι-ιί, ιι-ιί η διαρροή οι στάλες στους σωλήνες η ηχώ του κενού κι ύστερα το τρίξιμο του νερού στον τοίχο το ρούφηγμα και μμουού-μμουού οι πέτρες κάτω από τις λαστιχένιες σόλες δυο[…]

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΠΟΛΛΑ / ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΜΟΥΛΑΚΑΚΗ

Είναι πράγματα που ήθελες να πεις, αλλά δεν τα είπες Και είναι μέρη που ήθελες να δεις, αλλά δεν τα είδες Είναι οι έρωτες που ήθελες να ζήσεις, τα όνειρα που ήθελες να πραγματοποιήσεις τα ταξίδια που ήθελες να κάνεις …κι ήσουν κι εσύ που ήθελες να υπάρξεις όπως είσαι ό,τι κι αν είσαι, όπου[…]

ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ / ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΝΤΟΓΚΑ

Ζούσαν όλοι μαζί σε ένα μικρό δυάρι, από κάτω. Μητέρα-Κόρη-Γιος Μα ίσως να ‘ταν παραπάνω… Θαρρώ υπήρχε και μια γιαγιά. Η μάνα μαγείρευε και λιβάνιζε…συνεχώς η κόρη όμορφη, καλοντυμένη της άρεσε να ισορροπεί σε ψηλοτάκουνα. Ο γιος απλά τριγύριζε, περιστρεφόταν ντυνόταν σεκιούριτι γυρνούσε τα μεσημέρια η κόρη τα βράδια η μάνα έβγαινε μόνο νωρίς το[…]

AIR / ANNA ΓΙΑΡΜΕΝΙΤΗ

Ένα ζεστό αεράκι που κοστίζει, γυρίζει τις σελίδες αυτού του τετραδίου. Ποτισμένο θαλασσινό αλάτι, ξεχειμωνιάζει απορώντας πού θα βρίσκεται μετά. Η απάντηση είναι γραμμένη εκεί που φυσάει. Air. Μόνο εκεί. Air-condition. Μια κατάσταση αέρα.