ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ MISAFIR

Ο κόσμος αργά˙τα πράγματα αφημένα στο πάει τους˙να δημιουργούνται οι ορίζοντες˙να γεννιέται -μούλος- ο χρόνος˙οι τόποι, οι εποχές να πηγαίνουνε. Ξέρετε πως περπατάνε στη γη; να, πηγαίνουν˙τίποτ’ άλλο˙πηγαίνουν σε προϋπαντάνε τα όρια σε ακολουθάν πίσω οι δρόμοι -οι πολιτείες- σου τραγουδάνε βαθιά. Έχει ένα χτύπο το χάος˙ έχει ένα σφυγμό το κενό˙και μόνο οι ώρες σωπαίνουν˙και μόνο οι καιροί δεν μιλούν. Η αιωνιότη σε κοιτάζει και σκέφτεται˙τα πλάτη, οι αποστάσεις, είναι αφιερωμένα στο βάδι σου˙

Γιάννης Σκαρίμπας από το «Θείο Τραγί»

Από τέτοιο ταξίδι ποιος μπορεί να με μ’ εμποδίσει; Βγαίνω στους κήπους, ‘μβαίνω στα χωράφια· περνώ τον ποταμό· τα μάτια καρφωμένα στην τούμπα – και δρόμο. Πάγω ένα μίλι, πάγω δυο. Μα – τι θαρρείς, ψυχή μου; Η τούμπα, όσο προχωρώ, τραβιέται μακρύτερα! Ο ουρανός, όσο κοντεύω, σηκώνεται τ’ αψηλότερα! Α! αυτό, ψυχή μου, μ’ έκοψε τα γόνατα. Κουρασμένος ήμουν από πολύ πρωτήτερα, μα δεν μ’ αποφάνηκε παρά σαν είδα πως η άκρα του ουρανού επήγαιν’ ολονέν μακρύτερ’ από την τούμβαν, που ελογάριαζα να τον εύρω.

Γεώργιος Βιζυηνός από το διήγημα «Το μόνον της ζωής μου ταξίδιον»

 

Το επόμενο τεύχος του misafir θα έχει θέμα τη λέξη ταξίδι. Αν σας ενδιαφέρει να συμμετέχετε, στείλτε μας έως την τετάρτη 10 μαΐου μια φωτογραφία και ένα μικρό κείμενο που να έχει ή να δημιουργεί σχέση μαζί της.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *